Schnécken : Firwat si se esou onverzichtbar?

An der natierlecher Aquariophilie, wou ee sech virun allem ëm d’Gläichgewiicht vum Aquarium këmmert, ass et onvirstellbar, op Schlécken ze verzichten, sief et am Aquarium oder an engem Baussebaseng.

 

Mee firwat?

Natierlech si mir all frou, wann eng nei Aart an eist klengt Ökosystem kënnt, an all nei Schléck ass u sech schonn eng Freed. Een huet jo en Aquarium, dat ass wouer, virun allem fir d’Freed, eng kleng Waasserwelt mat hire Bewunner ze betruechten, déi sech do entfalen.

Mee de Grond, firwat dës Schlécke si onersetzlech, läit aneschtwou.

Wéi ech et dacks erkläert hunn, ass de biologesche Kreeslaf an engem Aquarium mat Fësch ënnerbrach, en ass net komplett.

An dat huet eng ganz einfach Erklärung: Et si vill méi Fësch am Aquarium wéi an der Natur.

An engem Weier am natierlechen Zoustand huet all Fësch fir sech eleng, am Duerchschnëtt, tëscht engem an zéng Kubikmeter Waasser (also 1.000 bis 10.000 Liter). Mat dëser ganz niddreger Dicht funktionéiert den aquateschen Ökosystem normal. D’Mikro-Fauna ass reichlech do, an d’Fësch stinn uewen an der Liewensmëttelkett. E Insekt, dat an engem Weier eelegt, huet gutt Chancen, datt en Deel vu senger Nowuess d’Fësch iwwerlieft an et eemol fäerdeg bréngt, fortzefléien.

 

Am Aquarium net.

D’Dicht u Fësch ass do dausendmol méi héich!

Esou vill ass kloer: wann d’Fësch de ganzen Dag an esou engem klenge Volume ronderëm schwammen, huet keen appetitlecht Klengdéier och nëmmen déi klengst Chance, hinnen ze entwëschen.

Dat ass genee datselwecht, wéi wann een engem Poulet en Hektar Wiss gëtt oder just 10 Quadratmeter fir dat ganzt Joer. Et ass onwahrscheinlech, datt am zweete Fall och nëmmen een eenzege Stréi Gras oder ee Wuerm iwwereg bleift.

De biologesche Waassercircuit, deen d’Presenz vun enger villzueliger a variéierter Mikro-Fauna verlaangt, ass also am Aquarium duerchbrach an domat onvollstänneg.

 

D’Fësch friessen alles, wat de „schlechten“ Goût huet, lieweg ze sinn an méi grouss wéi eng Bakterie ze sinn!

D’Funktioun vun dëser Mikro-Fauna, déi gréisstendeels « Detritivore » ass, gëtt also net erfëllt.

An hir Funktioun ass et genee, organesch Offäll op Partikelen erofzereduzéieren, déi duerno vu Mikroben kënne ugegraff ginn. Wann dës Klengdéieren feelen, sti Bakterien eleng do an mussen ze grouss a komplex organesch Elementer ouni Hëllef ofbauen.

 

Zum Beispill: an der Natur ass gréngt Waasser e Segen; si assfiddert d’Daphnien, déi duerno d’Fësch fidderen, déi sech – wéi duerch Zoufall – genee zur selwechter Zäit nei verbreeën.

Am Aquarium gëtt dat gréngt Waasser genee dofir zu engem Problem, well déi klengst Daphnie geschléckt gëtt, éier se iwwerhaapt mat hirer Aarbecht ufänke kann. An d’Waasser gëtt ëmmer méi gréng, bis déi mikroskopesch Algen, aus deenen et besteet, massenhaft ofstierwen an d’Waasser schwéier verschmotzen. Doraus ergëtt sech de Prinzip vun der ZollaBox Eau Claire, déi et erlaabt, d’Daphnien a Rou schaffe ze loossen.

Et ass genee esou bei de Fëschkadaveren : d'Ostrakoden, déi se eigentlech solle friessen, kréien hei kee Bestand, well si ze séier gefriess ginn. Nëmmen d' , e bëssi méi grouss a méi resistent, kënne sech installéieren, wa Fësch net ze grouss sinn.

 

Dofir si d'Schlécken esou wäertvoll. Si gehéieren zu dësen Detritivoren, mee si sinn déi Eenzeg, déi d'Fësch duerch hir Schuel op Distanz hale kënnen.

Zu Ausser an der Präsenz vun de ganz seelene Fësch, déi se friessen, kënnen d'Schlécken a Rou schaffen a hire Liewen nogoen, ouni selwer gefriess ze ginn. An si sinn bal déi eenzeg Detritivoren, déi dat fäerdeg bréngen.

Et ass also bal nëmmen de Schlécken ze verdanken, datt en Aquarium mat Fësch e komplette biologesche Kreeslaf zréckkritt.

Ech perséinlech dréinen de tropeschen, exotische Schlécken de Réck, mat deenen een näischt méi ufänke kann, wann een d'Aquaristik opgëtt, an déi heiansdo natierlech Liewensraim koloniséieren, wann een se do aussetzt. Dat war de Fall bei den Ampullairen, déi vun den Aquarianer ganz geschat goufen a wéinst dësem Grond mëttlerweil verbuede sinn.

 

Déi eenzeg Ausnam, déi ech bei dësem Prinzip maachen, sinn d'Melanoiden (hei driwwer). Well si de Wanter ënnert eise Breetengraden net iwwerliewen an dofir net kënne invasiv ginn. A virun allem sinn si déi Eenzeg, déi sech e gudden Deel vum Dag an de Buedem agruewen an domat eng Funktioun vu Mikro-Duerchmësche vum Buedem assuréieren, déi de Planzen gefält.

Soss sinn d'Planorben zu engem Klassiker am Aquarium ginn, mat hire verschiddene Faarfvarietéiten.

Mee hir klengst Kosinn, d'Planorbine, ass bal onbekannt. Faszinéierend an diskret, si ass eng wierklech Kuriositéit vun der Natur.

 

D'Physe, kleng, witzeg (si schwëmmt heiansdo um Réck!) a planzeschounend. Am Géigesaz zu hirer Kosinn , déi se heiansdo uknabbert, wann se keng Algen méi z'iessen huet. Béid zesumme ergänze sech iwwregens wonnerbar am Weier, d'Limnée geet immens gären aus dem Waasser eraus, fir op engem Blat vu Grenouillette oder op engem Iris Siesta ze maachen!

 

An engem Aquarium « mat Bestiounen », mat oder ouni Garnelen awer ouni Fësch, kann d'Mikro-Fauna gefahrlos liewen. All d'Speziese bilden e stännege Ballet a bidden de Spektakel vum natierleche Kreeslaf.

Mee d'Schlécken, déi an dësem Fall manner onverzichtbar sinn, bleiwen sichtbar an ästhetesch Acteuren mat héijem Wäert, déi mat hire Spezies zur Biodiversitéit vum Ganzen bäidroen.