De Skandal vun de Goldfësch

Wéi vill Elteren gesi sech dozou gezwongen, ee oder méi Goldfësch bei sech opzehuelen, nodeem si op enger Foire oder enger Kermesse waren, wou hiert Kand dëse Präis gewonnen huet?

Dobäi ass d’Gesetz ganz kloer, wat d’Verbuedung vun dëser Praxis ugeet.

De Code rural (Art. 214-4) schreift vir, datt:
« D’Verginn als Präis oder Prime vun all liewegt Déier, mat Ausnam vun den Déieren aus der landwirtschaftlecher Déierezuucht, am Kader vu Fester, Foiren, sportlechen, folkloreschen a lokale traditionellen Manifestatiounen, Concoursen a Manifestatioune mat landwirtschaftlechem Charakter, ass verbueden. »

En anere Paragraf aus deemselwechten Artikel (214-7) verbitt esouguer de Verkaf dovun:
« D’Iwwergab, géiweg oder géint Bezuelung, vu Hënn a Kaze wéi och vun aneren Hausdéieren [wéi de Goldfësch] ass a Foiren, Mäert, Brocanten, Salonen, Ausstellungen oder all anere Manifestatiounen, déi net speziell den Déiere gewidmet sinn, verbueden. »

Esouguer op engem Maart ass de Verkaf vu Hausdéieren verbueden.
Well d’Déierendokterservicer net an der Lag sinn, d’Bedingunge vun der Haltung vun den Déieren op dëse provisoresche Plazen ze kontrolléieren.

Trotz dëser Gesetzgebung gesäit een nach ganz reegelméisseg, datt Goldfësch a bestëmmte Foiren als Präisser verschenkt ginn.

Och wann d’Schoulen no an no ophalen, dëst op hire Kermesse vum Joerenn ze maachen, ginn et nach ëmmer vill Fäll, dacks aus Onkenntnis vun de Reegelen.
Et ass nach Zäit ze handelen, fir d’Schoulen an ärem Secteur z’informéieren an hinnen dës formell Verbuet nach eng Kéier a Gediechtnes ze ruffen, éier d’Kermesse Enn des Mounts stattfannen.

E liewegt Wiesen däerf ni als Präis verginn ginn, wann seng Adoptioun net gewënscht, grëndlech iwwerluecht a preparéiert gouf, wann een näischt iwwer d’Bedierfnesser vum betreffenden Déier weess an heiansdo guer net an der Lag ass, se z’erfëllen.

D’Beispill vum Goldfësch, deen en Becken an enger gudder Gréisst oder op d’mannst en immens groussen Aquarium brauch, ass de typesche Fall: dat am massiivste mësshandelt Hausdéier a Frankräich ass de Goldfësch (verschidde Millioune pro Joer).

Wat mir méi vill Leit sinn, déi d’Gesetz kennen an et iwwerall an Erënnerung ruffen, wat dës Praxis aus enger anerer Zäit méi séier vun eise Kermessen, Foiren a Mäert verschwënnt.

E Liewen ass esou vill wäert wéi all anert, an och e Goldfësch huet Recht op säi Liewen.