En Dram-Fëschbecken

All Aquariumsfrënd dreemt vun „séngem“ ideale Aquarium.

 

Meeschtens ass et en immens grousst Aquarium! Ah! Wa mir nëmmen de Plaz hätten…

Mir dreeme jiddwereen vum Aquarium vum Mafia-Chef, deen d’Trennwand vu sengem Büro formt an 50 Piranhaen an 10 Kubikmeter Waasser enthält!

Oder deen aus dem Akafszenter, riseg grouss a mat Haien dran...

 

Mäeren ass mäint kee Ausnam, mee a Wierklechkeet ass en anescht wéi déi riseg Aquarien, déi eng ganz Mauer anhuelen an grouss Fësch ënnerbréngen, déi dëse grousse Volume brauchen.

Wéi ech Kand war, huet de Pierre Perret „Ouvrez la cage aux oiseaux“ gesongen.

Natierlech, gezillte Kanarie an d’Natur erauszelosze wier net besonnesch schlau gewiescht. Genee esou wéineg wéi rout Goldfësch oder Florida-Schëldkréien, déi, eemol an natierlech Weiere a Bëschpëtzen ausgeloss, eise Liewensraim immens geschuet hunn.

Mä d’Fro vun der Gefaangeschaf war gestallt.

Ech sinn duerno Aquariumsfrënd ginn, an d’Leidenschaft ass verschléissend gewiescht.

 

Wéi ech 2004 deen éischte Poubellarium geschaf hunn (mat där berüümter Guppette, déi mëttlerweil bekannt ass), war d’Iddi, d’Vullkäfeg opzemaachen, schonn do.

Ech wollt de menge Fësch, an där Joreszäit wou et méiglech war, e Stéck Wëldliewen zréckginn. An et ass wouer, de Poubellarium ass e Kompromëss. Nëmmen e Kompromëss, natierlech, well de Fësch bleift gefaange a seng Ëmgéigend huet eng limitéiert Gréisst.

Mä meng Guppette huet Méint laang keen eenzegen vun de Gefaangeschaf-Stresse misse matmaachen: d’Geräischer vu Pompele (Waasser ass e ganz tounräichen Ëmfeld), Äre Schwoer, deen op d’Vitresche tippt, d’Luucht, déi op eemol un- an erëm aus geet, an, virun allem, dës transparent Mauer, op där de Fësch gestoppt gëtt an déi verhënnert, datt en sech wierklech viru Iech verstoppe kann.

Meng Guppette huet an engem decke, grénge Waasser gelieft, gutt verstoppt. Hir Deeg goufen duerch de Wand gewiegt, deen d’Uewerfläch gestreift huet, duerch mëll oder staark Reen, duerch lues a lues erbësseg Liichts- a Wäermeschwankungen. Si huet d’Daphnien giess, déi ech hir ginn hunn, ugebaut an engem Eemer direkt niewendrun, mee och eng Onmass ënnerschiddlech Insekten a hir Larven. Amplaz vun zwee Mol am Dag z’iessen, huet si bal dauernd e bëssen eppes aneschters geknabbert.

 

De Gedanken, datt de Fësch och Freed muss hunn, huet all déi gewinnege Grondregelen vun der Aquaristik op de Kapp gestallt: D’Gesondheet vun engem Fësch hänkt net nëmmen un e puer gemoossene Wäerter, mee u senger Freed, an dës Wäerter sinn nëmmen eng kleng Ursaach dovun.

An esou a dësem Geescht stellen ech mer mäin Dreem-Aquarium vir.

Et wier en net déift Aquarium (40 cm reeche bei wäitem), mee extrem laang.

Wa en 20 Meter laang kéint sinn, wat fir e Gléck fir mech!

Ech hunn natierlech kee Raum, wou dat géif eragoen, mee dat ass jo grad de Prinzip vum Dreem.

 

E Fësch kéint da 20 Meter riicht aus schwammen, wann en dat wëll. A wéi an engem klenge Baach géif en duerch verschidde Beräicher schwammen, déi eng staark beplanzt, aner voll mat Fielsen, an erëm aner, wou de Sand eropgeet an d’Déift méi kleng gëtt… Kuerz, eng Reih vun ënnerschiddleche Waasserlandschaften, déi awer net vunenee getrennt sinn, ongläich Liichtverhältnisser, an d’Onméiglechkeet, d’ganz Aquarium mat engem eenzege Bléck z’iwwerschauen.

 

An an dësem Aquarium wiere ganz wéineg Fësch, erausgesicht ënnert de klengsten Aarten, fir datt hinnen de Raum nach méi grouss virkënnt. Kleng Cypriniden oder Characiden. A vill kleng Déieren, eng Onmass kleng Déieren, well an natierleche Waassermëllech geet et vu Wierbellosen esou iwwer, wärend et nëmme wéineg Fësch ginn. D’Blackworms, oder Ostracoden hätten esou wierklech eng Chance, sech unzieselen, well d’Fësch nëmme raisonnabel vill dovu friessen.

Wa e bëssen Stréimung néideg ass, da géif eng eenzeg Pompel d’Waasser un engem Enn huelen an et um aneren Enn erëm zeréckginn!

E klengt Wëldbächlein doheem.
Mäi Gott, wat fir ee Spektakel!