Waarom groeien de planten van de vriend beter aan?
F. MattierIk ben een oude aquariumliefhebber en heb dus de tijd meegemaakt waarin internet nog niet eens in dromen bestond!
De aquariumliefhebbers moesten vertrouwen op de handelaar (soms was het dezelfde winkel die jacht en visserij deed!), en dure boeken kopen of lenen bij de openbare bibliotheek.
Het was dus onmogelijk om de meeste vis- of plantensoorten te verkrijgen die iets minder gewoon waren dan de guppy of de maanvis!
De leveranciers, naast de handelaar wiens advies vaak twijfelachtig was, waren vaak de vrienden. Na schooltijd ging je bij een vriendje iets eten, je bracht een goed uur samen door met het bekijken van zijn aquarium, droomde over alles wat je niet had, en zocht wat hij je kon geven wat jij niet had.
Vaak ging je weg met een paar plantenwortels die je speciaal weelderig vond in zijn aquarium en die hij dus in overvloed had.
Wat opviel, was dat die planten, die van de vriend, meestal veel beter aansloegen dan die van de handelaar, die vaak kwijnden en na verloop van tijd verdwenen. Die hielden nooit de beloften van de foto's in het boek of de poster van de handelaar waar!
Sindsdien ben ik daar altijd door getroffen.
Ah! Dat Java-mos van mijn vriend Olivier, en die cryptocorynes van mijn kameraad Pierre!
De verklaring ben ik pas sinds een jaar of tien aan het ontdekken, met de aanwijzingen die worden geboden door zeer recente landbouwkundige vooruitgangen.
Als landbouwkundig ingenieur volg ik de huidige ontdekkingen over het microleven (de « rhizosfeer ») van planten nauwgezet.
Sommige naaldbomen die kolonisten uit Europa naar Amerika hadden gebracht om hout te produceren, groeiden daar niet en stierven snel. Maar toen dezezelfde kolonisten, samen met de planten, wat van hun oorspronkelijke grond meebrachten, in voldoende hoeveelheid om « levend » en vochtig te blijven, veranderde alles! Want de micro-organismen die voor deze boomsoort nodig zijn, bestonden niet in Amerika, en de bomen groeiden dus niet.
Mijn ervaring met aquaria toont me dat waterplanten vergelijkbare verschijnselen kennen — een beetje zoals de Rotala indica of de Sagittaria subulata, die hun levenskracht beter behouden wanneer ze hun oorspronkelijke bodem houden.
De plant van de handelaar uit mijn jeugd, gekweekt in Holland, uitgetrokken en gewassen, vervoerd van groothandel naar winkel, had haar geliefde microleven niet meer. De schok bij het herplanten was enorm, en ze overwon die zelden.
Evenzo wanneer ze « in vitro » werd gekweekt. Deze kweekmethode in het laboratorium is bedoeld om algen en besmetting te vermijden. Maar ze negeert juist dat een plant, eenmaal uit het lab, groeit te midden van micro-organismen en dankzij hen. Het leven in het laboratorium heeft haar niet geleerd met hen samen te leven.
De planten van mijn vrienden hoefden alleen maar de straat over te steken in een oude mosterdpot met wat van hun zand en water! Dat verklaart ook waarom sommige gewortelde waterplanten of zelfs goed gekozen drijvende planten zich veel beter aanpassen aan hun nieuwe omgeving.
Sinds de oprichting van Aquazolla inspecteer ik de planten visueel bij licht (om ze te ontdoen van eventuele vreemde lichamen), maar ik verbied mezelf ze te wassen, en al helemaal niet te « ontsmetten ». Dat zou ze beroven van die miljoenen vriendelijke bacteriën die hen zo goed hebben laten groeien, aanwezig op de wortels, maar ook op het hele bladoppervlak.
Het leven is mooi, het is ingewikkeld, en het te simpel willen maken doet het geen recht!
Om verder te gaan, ontdek ook de magische kracht van planten en de essentiële rol van zuurstofplanten zoals Hoornblad in watermilieus.
3 opmerkingen
La nature est un tout
Ça vaut pour le jardin en permaculture
Ça vaut pour la production de champignons 🍄 de table
Ça vaut pour la reproduction naturelle des arbres 🌳 dans une forêt que j’ai la chance de posséder
Ça vaut pour une mare ou un étang
Et forcément ça vaut pour mes poubellariums, palludariums et aquariums low low tech
Et bizzarement on peut ramener ça à l’humain aussi : moins je me lave moins j’ai de problèmes de peau, de psoriasis, d’eczéma sur peau atopique, de pellicules sur le cuir chevelu
L’hygiène a donc des avantages certes et beaucoup d’inconvénients
Toutes mes plantes d’aquariums voyagent de l’intérieur aux poubellariums d’extérieur encore plus belles
Même chose pour les poissons qui doublent voire triplent de taille en passant printemps été dehors
Côté plantes mes vallisneria adorent l’été dehors
Mes grenouillettes triplent de volume
Et je finis par les aquazollas qui sont beaucoup plus belles dehors toute l’année qu’en aquarium où elles semblent végéter
Grâce à Aquazolla j’ai eu confirmation de mes observations depuis 40 ans et je les partage avec les copains
Merci pour ce mini reportage.
Paléo-aquariophile moi-même, je suis depuis longtemps convaincu de l’interaction de la plante et de son milieu. Une vision holistique qui manque cruellement à l’aquariophile lambda.
Bonjour , je partage entièrement cet avis . Ce sont sur les bucephalendras que j’ai pu le mieux observer ce phénomène entre les in vitro et celles qui avaient du vécu . j’ai lu ,pour reprendre l’exemple des plantes terrestres qu’elles finissent par produire des enzymes qui les protègent des algues ou parasites. Je crois qu’on a ce phénomène sur le chêne avec le gui par exemple .
Et aussi le bouleau qui a besoin d’avoir un certain type de champignon pour se développer . Il existe des vidéos très intéressantes sur le fait de faire pousser volontairement des algues pour mieux les comprendre . A titre personnel , je considère les algues comme un genre de vaccination de la plante et effectivement avoir un équilibre micro biologique correct permet d’éviter leur prolifération anarchique . A chaque fois que j’ai désinfecter une plante , à l’eau oxygénée par exemple, même si ça a fonctionné sur un court terme , les algues sont revenues . Par contre , curieusement ,en rajoutant des bactéries d’autres bacs grâce à des vieux filtres mâture , en réadaptant l’éclairage et en apportant de la microfone , le problème a été réglé durablement . Bien sûr , il ne faut pas craindre les parasites mais certains aquariophiles préconisent carrément d’aller chercher de la vase dans des endroits de nature non pollués au démarrage d’un bac . Je n’ai jamais eu de soucis notable sur la santé des poissons à faire ceci.
Est-ce une technique plus judicieuse à effectuer en hivers par temps de gel ou en été lorsque l’activité bactériologique bat son plein ?