De sieraden van het natuurlijke aquarium
F. MattierDe killivissen, onbekende juweeltjes van het natuurlijke aquarium
Er bestaat een familie van kleine zoetwatervissen die tot de mooiste behoren, maar toch weinig bekend zijn bij het publiek.
Want ze voelen zich niet thuis in een traditioneel « woonkamer » aquarium, met een onstabiel ecosysteem dat met moeite in stand wordt gehouden door steeds complexere en duurdere pompen en filters.
Deze « gezamenlijke » aquaria waar enkele neontetra’s samenleven met twee kogelvissen in een te kleine ruimte en een zwerm overbelichte guppy's!
De killivissen, zoals ze gewoonlijk genoemd worden, houden niet van deze technologie, deze kunstmatige en te goed onderhouden decors.
Deze vissen, meestal van bescheiden formaat, zijn bijzonder kleurrijk en zelden verkrijgbaar in de handel. Het zijn ware juweeltjes, maar het aquarium in de dierenwinkel komt hen helemaal niet ten goede en is niet geschikt voor hen.
En dat juist omdat ze sterk gehecht zijn aan natuurlijke onderhoudsomstandigheden.
Killivissen: uiterst eenvoudig onderhoud en levend voer
Men kan dus zeggen dat de killivissen, die weinig geschikt zijn voor de traditionele aquariumhobby, daarentegen de sterren van het natuurlijke aquarium zijn.
Geen filter (of een heel klein hoekbeluchterfilter), gedimd licht (dat is nog mooier!), een wirwar van planten die vanzelf groeien (het Hoornblad is perfect), en vooral natuurlijk voedsel.
Afhankelijk van de soort heeft u zeer zacht en zuur water nodig (een beetje regenwater en enkele alnetannines) of water dat meer lijkt op kraanwater. Sommige soorten leven bij 20°C zonder verwarming, anderen geven de voorkeur aan wat meer warmte.
De meesten zwemmen weinig en hebben daarom een klein aquarium nodig, een klein bekend en geruststellend territorium.
Vooral, en dat was vroeger de voornaamste moeilijkheid die ze zeldzaam maakte in de handel: ze willen absoluut natuurlijk voedsel, kleine prooien zoals in de natuur.
Kleine lowtechbakken die vanzelf draaien!
Het houden van een mannetje en twee vrouwtjes in 30 tot 50 liter is vaak de norm.
Levend voer voorkomt dat het water vuil wordt en bederft niet als het niet wordt opgegeten. De planten zijn voldoende om alle nitraten in dit zeer eenvoudige kleine ecosysteem op te nemen.
Killivissenliefhebbers hebben bijna altijd kleine kweekjes, zoals de beroemde Grindals of de Enchytraeïden, die het mogelijk maken om voortdurend, tegen een geringe kost, de favoriete prooien van deze vissen beschikbaar te hebben.
Ze observeren is fascinerend. In plaats van de hele dag heen en weer te zwemmen, nemen ze poses aan, verstoppen zich, jagen op een watervlo op de loer, graven zich half in het veen in, en leggen voortdurend eieren, vaak elke dag!
Helpen de killivissen te behouden, vaak bedreigd in de natuur
Hun voortplanting is origineel, uniek en onophoudelijk. Hun eieren kunnen bij sommige soorten buiten het water bewaard worden, zelfs… per post verstuurd worden!
Sommige soorten of populaties zijn bedreigd of verdwenen in hun natuurlijke omgeving, en het is alleen dankzij liefhebbers dat ze overleven.
Aarzel niet om de site van de KCF te bezoeken, de toonaangevende club in Frankrijk.
Maar pas op: als je deze boeiende wereld betreedt... kom je er niet meer uit!
5 opmerkingen
Les Pseudoepiplatys annulatus se plaisent aussi très bien en low-tech. Petit chauffage quand même, et surtout beaucoup de plantes, mix de croissance lente et rapide : flottantes, anubias, cryptochorines, rotalas (moins rouges forcément), ceratophylles, mousses diverses, lomariopsis, élodées…une litière de feuilles, cônes d’aulne et un fond sombre. Eclairage faible, par une petite lampe à clipser. Ils cohabitent très bien avec les crevettes dont ils régulent probablement la population . Les dominants sillonnent la surface, les autres sont plus vers le milieu. Les miens raffolent des daphnies et petits vers mais aussi les granulés. Ils préfèrent quand même clairement le vivant . Deux trios dans 55l m’ont donné régulièrement de la repro. ils ne touchent pas aux alevins. Par contre les alevins entre eux ne sont pas tendres. On les repère dans les flottantes à leur petite plaque dorée brillante sur la tête… qui se déplace, sinon ils se confondent avec les petites bulles d’air.
J’ai voulu tenter le lowtech avec un couple d’aphyosemions et j’ai dû remettre un petit filtre d’angle car impossible de stabiliser mon 20l pourtant très planté… sans cesse des montées de NO2, j’ai eu peur pour les poissons… je le vis un peu comme un échec mais pas trop car au final les poissons vont très bien ce qui est le plus important ! Cet aquarium n’a plus rien de lowtech puisque j’ai aussi dû mettre un chauffage (l’eau descendait à 17° l’hiver) et que bien sûr, beaucoup de plantes = éclairage obligatoire… pour la nourriture, mes killis acceptaient bien les granulés quand ils sont arrivés de l’animalerie mais depuis que je leur donne essentiellement du vivant, maintenant ils me boudent les granulés !!
Le problème des killis, c’est leur espérance de vie. Ajouter à cela qu’on ne les trouve pas très facilement ou à des prix prohibitifs, pour peu qu’ils ne se reproduisent pas….
J’ai fait “l’expérience” d’autres poissons qui vivent très bien en low tech : les tétraodons nains ou travancoricus ! Et, pour ne rien gâcher, ils sont extrêmement intéressants à observer. Ce sont mes petits trésors.
Juste un petit souci : aucun escargot avec eux. En revanche, on peut très bien les faire cohabiter avec des crevettes et d’autres espèces d’écailleux, comme les loches naines.
Je viens également de découvrir le badis badis.
Ces trois espèces vivent en parfaite harmonie dans un 180 l super planté !
Ça me fait plaisir pour le document
Sur la nourriture vivante, cela dépend vraiment des espèces et des élevages ; mes fundulopanchax scheeli acceptent volontiers les flocons.