7 verbazingwekkende dingen om te weten over de ostracoden!

Ostracoden zijn grotendeels onbekende dieren. Afkomstig uit de diepe prehistorie, ontdekken we sinds kort hun belang in de aquaristiek. Hier zijn 7 dingen die je misschien niet wist over de ostracoden. Zijn ze nuttig? Dienen ze alleen om slim te doen tijdens diners in de stad? Aan jou om te beslissen!

 

 

1 – Zijn ostracoden vriendelijk?

Het antwoord op deze vraag is niet bekend. Toch is er een wetenschappelijke zekerheid: ze hebben geen hart!

Deze piepkleine beestjes hebben het niet nodig, de afstand die hun levensvloeistof moet afleggen is niet groot genoeg om de evolutie te laten investeren in zo'n nutteloos orgaan.

De ostracoden zijn voor het overgrote deel dus individuen zonder hart.

 

2 – Kun je omeletten maken met hun eieren?

Dat zal heel moeilijk zijn, want ze zijn extreem resistent, zelfs voorbij je verbeelding. De eieren van ostracoden kunnen lange droogte en extreme temperaturen weerstaan.

En, aangezien we het over consumptie hebben, blijkt dat sommigen het geprobeerd hebben: dat zijn de vissen en de vogels. Welnu, stel je voor dat de eieren zelfs bestand zijn tegen de zure maagsappen van deze dieren, waardoor ze soms heel ver kunnen reizen en, eenmaal uit het "vliegtuig" in hun uitwerpselen, een nieuwe plek kunnen bevolken, zoals een nieuwe vijver bijvoorbeeld. Zo vind je ostracoden werkelijk overal waar water is, zelfs in sommige tijdelijke plassen op het veld.

Maar noch vissen noch vogels hebben ons ooit verteld of de smaak van deze omeletten goed was.

 

 

3 – Welk record houden de mannelijke ostracoden vast?

De ostracoden mogen dan wel tot de kleinste dieren ter wereld behoren, ze hebben een zeer begeerd en volkomen nutteloos record.

Inderdaad, ze hebben de grootste zaadcellen in het dierenrijk. Sommige mannelijke ostracoden hebben zaadcellen die 3 keer langer zijn dan hun eigen lichaam!

Natuurlijk heeft het niet veel zin, want net als de watervlooien planten ze zich veel voort via parthenogenese: vrouwtjes geven nieuwe vrouwtjes zonder paring. Maar wanneer er wel gepaard wordt, is het weer spectaculair: zowel mannetjes als vrouwtjes hebben 2 geslachtsorganen. Bij de mannetjes spreken we van twee "hemi-penissen". De paring verloopt dus een beetje zoals het aansluiten van een stekker!

De twee soorten die Aquazolla aanbiedt zijn op dit gebied fascinerend, omdat ze in groepen eieren leggen in de vorm van platen (vaak feloranje). Nog niet alles is bekend over dit collectieve gedrag.

 

 

Hoe zien de baby-ostracoden eruit?

De baby's lijken precies op hun ouders! Ostracoden hebben, eenmaal uit het ei, 7 tot 8 opeenvolgende larvale stadia. Maar vanaf het eerste stadium lijken ze op een miniatuurvolwassene en kunnen ze net zo goed zwemmen of lopen en dezelfde dingen eten.
Tussen elk larvaal stadium vervelt de baby-ostracode. Hij laat zijn oude schild achter, dat voor een groot deel uit kalk bestaat, en scheidt binnen een dag een nieuw schild af. De vervelling van ostracoden is opmerkelijk snel.

5 – Hoeveel tientallen soorten bestaan er?

Alleen al in zoet water hebben wetenschappers, gewapend met zeer grote loepen, er al 15.000 beschreven! En je hebt echt een scanning-elektronenmicroscoop nodig om ze te herkennen. Het ontleden van de schelp is bijna altijd noodzakelijk. Laten we dus even stilstaan bij dit onbekende beroep: ostracode-microscopist, waarvoor je, zo kun je je voorstellen, hele kleine vingers moet hebben!

En dat is niets als je bedenkt dat ostracoden voornamelijk marien zijn. Er zijn dus meer dan 60.000 bekende soorten (sommige fossiel) en er worden echt elke dag nieuwe ontdekt...

 

 

6 – Een ostracode, wat eet dat?

Hoewel er zeldzame parasitaire soorten bekend zijn, zijn praktisch alle ostracoden detritivoren. Dat betekent dat ze zich voeden met dood organisch afval, dat op de bodem of op verschillende ondergronden (stenen, planten, enz.) valt. Ostracoden zijn de belangrijkste opruimers van aquatische omgevingen. In sommige zeeën op aarde zijn er op bepaalde plaatsen tientallen, zelfs honderden duizenden per vierkante meter geteld! Men kan bijna spreken van "levend zand", waarbij al het afval wordt gerecycled door deze buitengewone en toch grotendeels onbekende dieren.

Als je de rol van ostracoden in aquatische ecosystemen kent, denk je dat onze roze posthoornslak er meer is om te decoreren dan om te werken!

 

 

7 – Is de ostracode een microbe?

Nee, hij is veel te groot om tot de microben te worden gerekend, aangezien je hem met het blote oog kunt zien. Onze ostracoden meten maximaal 1 tot 2 mm, maar er bestaan kleinere en zelfs grotere (enkele centimeters). Ostracoden zijn eigenlijk kreeftachtigen, net als de waterpissebedden, de watervlooien, garnalen of kreeften!
Ze zijn in de natuur een belangrijk lid van het zoöplankton (dierlijk plankton), en een voedselbron voor vissen, inclusief de alevins.

Men kan zeggen dat, in de natuur, een vis die nog nooit een ostracode heeft gegeten, niet bestaat!

 

Voor meer informatie over de ostracoden, lees dit andere artikel van Mattier: hier