De kleinste slak ter wereld?

Het is nu bekend dat een aquarium waarin waterslakken aanwezig zijn, gemakkelijker in evenwicht blijft.

Dit komt doordat de cycli moeilijk op gang komen in aanwezigheid van vissen, omdat zij alle microfauna opeten waarvan de rol in de natuur juist is om organisch materiaal af te breken en dit vervolgens aan de bacteriën aan te leveren. Een schakel ontbreekt: die van de « detrituseters ».

Het blijkt dat waterslakken vrij goede detrituseters zijn en dat hun schelp hen tot op zekere hoogte beschermt tegen vissen.

Het is dus logisch dat aquaria waarin slakken leven stabieler zijn.

 

 

 

Maar sommige mensen vinden ze onaantrekkelijk. Anderen, bijvoorbeeld voor nano-aquaria, betreuren hun te grote formaat.

Het is waar dat als het afval talrijk is, de slakkenpopulatie zich aan deze overvloed aanpast. Bij voedseltekort daarentegen worden de slakken zeldzamer.

In de natuurlijke aquariumhobby wordt erop gelet om niet-exotische slakken te verkiezen, om te voorkomen dat invasieve soorten in de natuur worden losgelaten. De melanoïde is een uitzondering, omdat hij de winter in onze streken niet overleeft. Maar het voorbeeld van de appelslakken, waarvan de verkoop in 2012 verboden werd (en zelfs het gratis weggeven), toont aan dat voorzichtigheid geboden is.

Des te meer omdat er geen gebrek is aan ongevaarlijke soorten: de blaasslak, bijvoorbeeld, is het populairste kleine slakje. Doeltreffend, klein (minder dan een centimeter), grappig (hij zwemt soms op zijn rug!), spaart hij de planten en eet hij de algen.

 

 

Maar de posthoornslak wordt ook gewaardeerd. Spectaculairder, omdat groter, bestaat hij in verschillende varianten (roze of blauw), hoewel zijn natuurlijke bruine versie prachtig blijft.

 

 

Vooral is het nu ook mogelijk om in je aquarium of vijver een van de kleinste slakken ter wereld te zetten! Ik noem de planorbiden.

Een piepkleine slak van het geslacht « Gyraulus », deze minuscule waterslak komt voor in onze streken.

Bijna niet te vinden in de handel, ontdekte ik hem in een waterplas in 2016. Het kostte me meerdere jaren van kweken zonder vissen (om eventuele parasieten uit te sluiten) om een gezonde stam te verkrijgen.

 

 

Het is een zeldzame bijzonderheid, omdat enkele verwante soorten beschermd zijn en heel moeilijk te onderscheiden.

Deze slak is slechts enkele millimeters in diameter en nauwelijks 1 mm dik! Je vindt hem in de algen waarvan hij leeft. Hij eet ook (gezien zijn grootte) de bacteriële laagjes die stenen, ruiten en planten bedekken. Hij is tot op heden vrijwel onbekend bij aquariumliefhebbers omdat de industriële kweek hem niet kan vermenigvuldigen.

Hij kan in grote aantallen aanwezig zijn zonder dat men zijn aanwezigheid merkt. Hij werkt dus heel onopvallend en geeft de indruk dat het aquarium alleen uit planten en vissen bestaat!

 

 

Als hij erin slaagt zich in het filter te nestelen, laat hem dan zijn gang gaan: hij vindt daar alles waar hij dol op is en bereidt het voedsel voor de bacteriën!

Een laatste belangrijk detail: hij is niet bang voor de winter en leeft probleemloos het hele jaar door in een buitenvijver.

Geef hem dus een (heel klein) plekje in je aquaria en haal je loep tevoorschijn om hem in al zijn prachtige details te bekijken!