Waasserpflanzen a Blummen

Wa mir un Waasserplanzen denken, da stelle mir eis dacks Biesem, Riet oder Moose vir, bei deenen ee sech guer net virstellt, datt si bléien.

 

D’Blumm vum Weier, fir d’Meescht, ass virun allem de Seerous, heiansdo och de Lotus.

An et ass wouer, dës Planze bléie wonnerbar schéin.

 

Mä bal all Waasserplanze bléien, heiansdo souguer am Fëschbecken.

Déijéineg, déi net bléien, si Farnen. D’Sumatra-Farn (Ceratopteris Thalictroides) an d’Microsorum (Microsorum pteropus) gehéieren zu dëser Famill, si vermehre sech op eng aner Aart. D’Microsorum huet ënnersäits vun de Blieder Sporangien (brong-orange Punkten), grad wéi d’Farnen an eise Bëscher. Dës Sporen, e bëssen esou wéi bei Moose oder Champignonen, sinn e Mëttel vu geschlechtlecher Vermeierung, dat d’Blumme ersetzt. Mä dës Farnen kënne gläichzäiteg och Bébien, nei kleng Planzen, op deene selwechte Blieder bilden. All kleng Planz gëtt dono duerch de Stroum ofgerappt an zitt e Stéck méi wäit eegenwee.

All déi aner si Blummeplanzen.

 

D’Lobelie (Lobelia cardinalis) ass am Fëschbecken gutt bekannt, mä wa si nees Fräiheet kritt, beispillsweis an engem Weier, da bréngt si am Summer eng prächteg rout Bléiestännchen ervor.

Esou weist den Sumpfiris am Fréijoer seng schéi giel Blumm, déi esou vill vun eise Weiër, egal ob nëmme fir eng Zäit do oder dauernd, zum Liichte bréngt. Well den Sumpfiris (Iris pseudoacorus) iwwerlieft och ganz ouni Waasser, an de Weiër, déi am Summer dréche falen.

 

D’Bluttweid mécht am Summer därno laang Ären aus violette Bléien, esou schéin, datt ee se gären zu Sträissercher zesummestellt.

 

An da schwätze mir nach net emol vun der Waassermënz, deenen hir ganz heeflech a schéi Bléien op onheemlech Aart a Weis d’Sammelinsekte lackelen, déi sech un hirem geduuchte Nektar gëttlech doheem spieren.

Mä déi richteg Fëschbeckenplanze bléien och.

 

Dat bescht Beispill ass déi grouss Bacopa (Bacopa amplexicaulis) oder Waasser-Isop (Bacopa monnieri), déi an de meeschte Fëschbecken ze fannen ass. Hiren Drang ze bléie geet esou wäit, datt si hir kleng blo Bléien heiansdo ënner Waasser maachen.
Natierlech faulen d’Bléie sech an deem Fall zimmlech séier.
Mä wann d’Planzen iwwer d’Waasseruewerfläch erauswuessen, da ginn d’Bléie méi villzuelleg a brénge Som ervor. Am Weier ginn dat richteg Blummegezeier aus onziehlbare klenge, zerbriechleche bloe Bléien, déi aus de flachen Zonen ervirkommen.

 

D’elodea geet dogéint ni iwwer d’Waasseruewerfläch eraus. Et ass eng Planz, déi et guer net verdréit, aus dem Waasser eraus ze sinn. Mä wann hir Stängel op der Uewerfläch an d’Sonn eran wuessen, da tauchen delikat Bléien direkt um Waasser op. Hiren Ausgesinn wéi zerknëddert Seidpabeier an hir Elfebeenfaarf si net nozemaachen. D’Blumm vun elodea (Elodea densa fir déi, déi se gutt kennen) ass eng vu menge Léifste wéinst hirer Zerbriechlechkeet.

Lo loosse mir nach d’Blummeplanze ganz ouni Bléieblieder ewech, wéi d’Eleocharis, deenen hir Fréijoersbléie bal näischtzeg ausgesinn, mä dach wierklech Bléie sinn.

Zum Ofschloss (och wann et der nach vill aner gëtt) nach e Beispill vu Bléi ënner Waasser!

 

Déi esou heefeg Cératophylle, déi bekannt « Cérato », bréngt hir Bléie just am Waasser ervor. Si hunn keng Bléieblieder a sëtzen getrennt op der Stängel, a männlech a weiblech Bléien. Si bilden Aarte vu klenge « Knäppercher », déi ee liicht mat Knospe oder engem klengen, festhänkende Schneckche verwiesselt!
D’Besonneschheet vun der Cérato ass, datt hir Bléien ënner Waasser opginn an de Pollen d’weiblech Bléien befruchte geet, ëmmer nach ënner Waasser!

 

Déi befruchte Bléie gi Friichten, an deene Som dra sinn… ëmmer nach ënner Waasser.

Déi villfälteg Blieder, déi eis an eise Fëschbecken esou freeën, si schliisslech just en klengen, begrenzten Aspekt vun de Planzen, vu deene mir mengen, si esou gutt ze kennen.