Kunnen vissen Tubifex zonder gevaar eten?

De Tubifex, die een niet te verwaarlozen deel uitmaken van het voedsel van vissen in de natuur, zijn een uitstekende voeding voor wie de natuurlijke omstandigheden wil benaderen.

 

Ze lijken sterk op de Zwarte worm in samenstelling; deze ringworm is rijk aan eiwitten en hemoglobine (vandaar zijn kleur).

Hij is veel dunner dan zijn gelijke en meestal ook kleiner.

Maar omdat hij op het menu van vissen staat, heeft de evolutie logischerwijs veel parasieten en ziekteverwekkers ertoe gebracht hem als gastheer te kiezen om hen te bereiken.

Bovendien is deze worm een zeer actieve afbreker en reiniger en staat hij centraal in de kringloop van afval in watermilieus.

Wanneer het water erg vuil en vervuild is, tot het punt dat het stinkt door het gebrek aan zuurstof, is hij vaak het enige dier dat er nog leeft.

De Tubifex kan maandenlang zonder zuurstof overleven!

 

Het is een voorbeeld van opmerkelijke specialisatie: als afbreker van organisch materiaal is hij uitgerust om te overleven in omgevingen die er veel van bevatten, zelfs te veel.

De keerzijde is dat hij in deze vervuilde omgevingen allerlei vuil in zijn lichaam ophoopt!

Daarom is het absoluut ondenkbaar om hem in de natuur te verzamelen om aan vissen te voeren. Parasieten, microbiële ziekteverwekkers (streptokokken, stafylokokken, Mycobacteriën, Myxobolus, enzovoort) en zelfs zware metalen belanden vaak in zijn lichaam.

 

Zelfs als je hem lang laat 'ontgiften', blijft het risico aanwezig.

De oplossing is dus om hem gecontroleerd te kweken in een zeer schone omgeving en hem alleen te verkrijgen als hij uit een serieuze kweek komt.

Net zoals de modderwormen die in de natuur worden gevangen (vaak uit Polen) voorbehouden zouden moeten zijn aan vissers en nooit aan onze vissen, zijn wilde Tubifex verboden in de aquariumhouderij.

 

Wanneer men echter Tubifex wil kweken of zelfs in een bak met kleine diertjes (zonder vissen) wil plaatsen, ontdekt men een fascinerend dier met een gedrag dat lijkt op dat van de Zwarte worm, omdat hij zich ook half in het substraat graaft en zijn staart laat uitsteken en bewegen, waarmee hij ademt.

Het grote verschil met de Zwarte worm, behalve zijn veel kleinere formaat, is dat hij zich zowel kan voortplanten door zich te delen (net als hij) als door eieren te leggen, wat hem vruchtbaarder maakt. Hij kan ook in een soort cocon gaan in een rusttoestand om uitdroging te weerstaan en later weer tot leven te komen!

Zo kan het soms gebeuren dat een wilde eend die neerstrijkt aan de rand van een vijver zonder Tubifex, door simpelweg wat opgedroogde modder aan zijn poten mee te nemen van een vorige vijver, deze wormen als het ware als bij toverslag in de nieuwe omgeving brengt.

 

Als u Tubifex wilt kweken, enkele eenvoudige regels:

- kweek ze alleen (en uiteraard zonder vissen)

- zorg voor een schoon bodemmateriaal (eenvoudig zand is voldoende)

- plaats een beluchter

- ververs (zeer) vaak het water, want ze vervuilen het sterk

- wees geduldig: zoals alle ongewervelden heeft hij eerst een microbiële gemeenschap nodig die zich in de omgeving vestigt om zich goed te kunnen vermenigvuldigen (bijvoorbeeld de Grindal die soms meer dan een maand nodig heeft om buiten zijn substraat zichtbaar te worden).

- voed ze met schone en zelfs ontsmette voeding door deze te koken: zo worden ze alleen gekoloniseerd door microben uit het kweekvat en brengen ze niets mee!

- of geef ze gemalen spirulina in kleine hoeveelheden, wat nog eenvoudiger is.

Voor de oogst gebruiken sommigen een stuk perlon (katoen kan ook) waarin wormen zich vestigen en dat vervolgens in het visvat gelegd kan worden.

 

Want een schone Tubifex is een waar genoegen zonder risico!