Een ervaring die de aquariumhobby heeft veranderd
F. MattierWe schrijven het jaar 2004.
Dat is dus 20 jaar geleden.
De sociale netwerken komen net op en in die tijd zijn de aquariumforums erg "technisch ingesteld". De beginner die vraagt of hij een guppy kan kopen, wordt gevraagd naar de pH van zijn water, de hardheid, de nitraat- en nitrietwaarden, het volume van zijn aquarium, de samenstelling van de bodem, het type van zijn lichtbuizen en vooral het heilige merk en vermogen van zijn filter!
Een dwaas (ondergetekende), die denkt dat zijn vissen zich vervelen in het aquarium, besluit in het voorjaar een vrouwelijke guppy een natuurlijke zomervakantie te geven. Hij zet haar over in de tuin, in een simpele afvalbak van 80 liter vol met muggenlarven en watervlooien.
In de loop van de zomer wordt het water groen en uiteindelijk troebel. Omdat de afvalbak naar het noorden staat, voeg ik zelden water toe en het geheel wordt een beetje "verwaarloosd".
Eind oktober, overtuigd dat de guppy verdwenen is omdat ik haar maanden niet meer heb gezien, dompel ik een schepnet in dit water van 12°C en... vang ik een vis die in grootte verdubbeld is, ongelooflijk levendig en kleurrijk.
Ze brengt me vervolgens de hele winter door nesten van 100 jonge visjes in het aquarium!
Het was destijds bijna onmogelijk om deze ervaring openbaar te delen, zo sterk waren de dogma’s en zozeer stelde het alles wat men dacht te weten ter discussie.
Maar het « afvalbak-aquarium » was geboren!
Deze ervaring inspireerde daarna honderden anderen, die het dogma van filtratie ter discussie stelden, de gevoeligheid van vissen voor diverse parameters relativeerden, die ruimschoots gecompenseerd wordt door welzijn en afwezigheid van stress, enz.
Kortom, de "klinische" en zeer technische benadering van het aquarium werd op zijn kop gezet.
Vervolgens onthulden ontdekkingen over het microbioom dat de stabiliteit van een aquarium afhangt van de microbiële diversiteit en niet van de « netheid ».
Het is dus een toevallige terugkeer naar de natuur buiten, 20 jaar geleden, die me in staat stelde om de praktijken in het aquarium in een ander licht te zien.
Met deze nieuwe praktijken kwamen ook een stoet beestjes in het aquarium die vroeger werden genegeerd of zelfs gevreesd: de watervlooien, de waterpissebedden, de ostracoden, de Zwarte slibworm, de springstaarten, de blaasslakken, enzovoort.
Een oefening in loslaten die minder ingrijpen mogelijk maakt, zodat de evenwichten zich kunnen vormen zonder belemmerd te worden.
De loep heeft de plaats ingenomen naast het aquarium waar vroeger de koffer met chemische testen stond!
De Franse waterpartij is veranderd in een natuurlijke poel, minder sierlijk maar zoveel fascinerender…
Geen filter, geen verwarming, soms zelfs geen vis…
Maar een kleine waterwereld eindelijk voor iedereen toegankelijk, waar altijd iets gebeurt en die ons elke dag iets leert.
En niet alleen aan kinderen!
En zo werd Aquazolla geboren!
9 opmerkingen
Cher Mattier,
Merci d’avoir ouvert les chemins, et de nous y avoir indiqué quelques pistes élémentaires.
Pour ma part, je continue de pleurer le sort de “glurpies” et bettas extraits de leurs belles demeures et rizières pour amuser les galeries de gens qui ne savent presque plus ce qu’est être vivant — ni, humain, plus préoccupant.
Merci donc de tenir vaillamment le cap, et de l’avoir posé comme Nord.
Je déblatère mais, hors de l’eau, qu’y a-t-il d’autre à dire ?
Merci, du fond du coeur.
Eleonore
J’ai abordé l’aquariophilie de manière très technique il y a 6/8ans, ferti, sol tech, co2, routine de maintenance.
Aujourd’hui, mes bacs sont pas des plus “aquascapés” du monde, mais ils restent sans doute assez appréciables & surtout je m’approche du plus possible du lowtech.
Pour cela, je réquisitionne l’aide de supers auxiliaires (que j’ai pris ici pour certains) ostracodes, aselles etc qui nous aident quotidienne au maintient du bac.
Pas de renouvellement (hormis évaporation à l’eau osmosée), les seuls test que je m’inflige c’est l’évolution du GH & phosphates, les nitrates étant toujours en déficit dans un aquarium décemment planté. Si besoin, je reminéralise une fois tous les 6 mois, je fais un petit renouvellement en cas de phosphates trop hauts.
Les bacs sont juste convenablement brassés & filtrés pour m’éviter une corvée de nettoyage du sol.
Si vous souhaitez faire une aquariophilie peu contraignante, renseignez vous du côté du lowtech – notech – walstad etc.
Chauffage, pompe, changement d’eau… trop de contraintes et trop peu écologique, j’avais finalement abandonné mon rêve d’enfant d’avoir un aquarium. Jusqu’à ce que je découvre le low tech. Après plusieurs mois de lecture, je me suis lancé l’année dernière et j’ai maintenant un aquarium qui allie mes rêves d’enfant avec mes aspirations d’adulte. Je comprends que vous y avez contribué, alors merci !
Je n’ai qu’un mot à dire: Bravo!
Ceci me rappelle un petit livre que je dévorais lorsque j’étais encore lycéen: “L’aquarium sauvage” .
La création d’un groupe d’amateurs de bassins naturels serait-elle une bonne idée?
Bien cordialement.